Akşam karanlığı, şehrin üzerine sessizce çöküyordu. Bursa'nın soğuk ve ışıklı caddelerinden birinde ilerliyordu otobüsüm. İki tarafımdan akan rengarenk ışıklı mağazaların önünden aceleci kalabalıklar geçiyordu; kaldırımları dolduran insanlar, ellerinde küçük paketleri, yüzünde sıcacık evlerine gidiyor olmanın rahatlığı, omuzlarında ise tüm günün yorgunluğu.. Bende onlar gibi yorgundum, uykusuzdum. Çöken kalabalıkla birlikte göz kapaklarıma yayılan ağırlığa karşı koymak giderek imkansız hale geliyordu. Başımı otobüsün camına yasladığımda hep aynı his aynı düşünce..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder