Dalgaların sesi bile adınla dönüp dururken, öğle vakti tepemdeki güneşin tanımına benzerken gülümsemen,
-benim kaderimle oynamasan mı diyorum !.
Ak sakallı dedeler kaderle oynayabilir; yanlış yaparlar gerçi. Onu boşver, sevdiğine "sevmiyorum" demeyi bilmeyiz de, -sevdiğine sevdiğini söyleyememeyi iyi biliriz.
İnsanın kaderini bilmemesi ciddi kafa karıştırıyo. -Aramıyorum, beklicem.
-Gelicen mi sahiden ?
Sana seslendiğimde laaaps diye olsana yanımda İsmail abi gibi. Neyse.. Velhasıl;
/ "Kaderin kapıdaysa 'gelme' diyemezsin."
.. neyimsin sen benim şimdi tam olarak ?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder